Son dönemde popülerleşen 'dijital ikiz' teknolojileri, sevdiklerimizi kaybettikten sonra bile onlarla sohbet etmemize olanak tanıyor. Ancak, bir insanın dijital ayak izlerinden türetilen bu yapay zeka modelleri, gerçekten o kişiyi mi temsil ediyor yoksa sadece sofistike bir taklit mi? Kişinin rızası olmadan verilerinin bu şekilde 'yeniden diriltilmesi' dijital mahremiyetin sonu mu, yoksa yas sürecini kolaylaştıran teknolojik bir mucize mi? Bu teknolojinin etik sınırları sizce nerede çizilmeli? Verilerimiz öldükten sonra şirketlerin ticari oyuncağı mı olacak?